Skip to content
بلوک‌های عجیبی که ممکن است ببینید: بلوک خالی، بلوک یتیم، و بلوک عمو!

بلوک‌های عجیبی که ممکن است ببینید: بلوک خالی، بلوک یتیم، و بلوک عمو!

در حین استخراج، به غیر از بلوک‌های معمولی، بلوک هایی به نام بلوک خالی، بلوک یتیم، و بلوک عمو نیز وجود دارند. علاوه بر این، تولید این بلوک‌های ویژه تا حدی بر درآمد ماینرها نیز تأثیر می‌گذارد.

نرخ یتیمی (Orphan Rate) نیز اغلب در آمار استخر استخراج ظاهر می‌شود و این اصطلاح برای مبتدیان ممکن است تا حدودی عجیب به نظر برسد. در استخراج رمزارز، نرخ یتیمی به درصدی از بلوک‌های استخراج شده گفته می‌شود که توسط شبکه پذیرفته نمی‌شوند و به عنوان بلوک‌های یتیم شناخته می‌شوند. این اتفاق زمانی می‌افتد که دو یا چند ماینر به طور همزمان بلوک‌های معتبری را استخراج کنند.

در این حالت، شبکه تنها یک بلوک را به عنوان بلوک معتبر می‌پذیرد و سایر بلوک‌های ثبت نشده در نوک زنجیره (Chain tip) یتیم می‌شوند. نرخ یتیمی، یک فاکتور مهم در استخراج رمزارز است، زیرا بر مقدار پاداش دریافتی توسط ماینرها تأثیر می‌گذارد. هرچه این نرخ بالاتر باشد، احتمال اینکه ماینرها بلوک‌های یتیم بیشتری را استخراج کنند نیز بیشتر می‌شود و در نتیجه، پاداش کمتری دریافت می‌کنند. این نرخ در شبکه‌های مختلف بلاکچینی متغیر است. به عنوان مثال، نرخ یتیمی بلوک‌ها در شبکه بیتکوین حدود 1٪ است، در حالی که در شبکه اتریوم حدود 2٪ است.

عوامل مختلفی بر نرخ یتیمی تأثیر می‌گذارند، از جمله:

  • سرعت شبکه: هرچه شبکه سریع‌تر باشد، احتمال اینکه دو یا چند ماینر به طور همزمان بلوک‌های معتبری را استخراج کنند، کمتر می‌شود.
  • قدرت هش شبکه: هرچه قدرت هش شبکه بیشتر باشد، احتمال اینکه دو یا چند ماینر به طور همزمان بلوک‌های معتبری را استخراج کنند، بیشتر می‌شود.

استخراج گروهی: استخراج گروهی می‌تواند به کاهش نرخ یتیمی کمک کند، زیرا ماینرها در گروه‌های بزرگ‌تر کار می‌کنند و احتمال اینکه دو یا چند ماینر در یک گروه به طور همزمان بلوک‌های معتبری را استخراج کنند، کمتر می‌شود. حضور ماینرها و هش‌ریت آنها در استخرها از کاهش احتمالی درامدها جلوگیری می‌کند.

معرفی بلوک‌های متفاوت از بلوک‌های معمولی

حال برویم و به معرفی بلوک‌های متفاوت از بلوک‌های معمولی بپردازیم:

بلوک خالی

در استخراج رمزارز، که اساساً یک فرآیند محاسباتی و بسته‌بندی تراکنش‌ها است، ماینرها ابتدا درگیر رقابت در هش می‌شوند. هر کسی که اول بلوک را حل کند، اجازه دارد بلوک را به‌روز کند. سپس این ماینرها باید اطلاعات تجاری و تراکنش‌های منتشر شده توسط کاربران را در بلوک بسته‌بندی کرده و آن را روی بلاکچین قرار دهند تا به آن منتقل شود.

اگر ماینرهای برنده تراکنش‌ها را در بلوک بسته‌بندی نکنند، بلوک خالی می‌شود یا بهتر است بگوییم که یک بلوکِ خالی بسته‌بندی می‌شود. بلوک‌های خالی که حاوی هیچگونه تراکنشی هستند، فقط برای دریافت پاداش بلوک استفاده می‌شوند و از آنجایی که هیچ تراکنشی در یک بلوک خالی وجود ندارد، ماینرها فقط می‌توانند ابتدایی‌ترین پاداش بلوک را دریافت کنند و در نتیجه کارمزد ماینر/کارمزد گس مربوطه در دسترس نخواهد بود.

 بلوک یتیم

در شبکه بلاکچین، انتقال و مخابره‌ی بلوک‌ها زمان‌بر است. بنابراین، اگر دو ماینر تقریباً به طور همزمان بلوک‌هایی را در یک ارتفاع پیدا کرده باشند، باید با هم رقابت کنند. اگرچه بلوک دوم نیز در طول محاسبات عادی تولید می‌شود، به دلیل اصل “طولانی ترین زنجیره”، این بلوکی که کمی دیرتر از بلوک اولی ایجاد شده است در زنجیره اصلی گنجانده نمی‌شود. در شبکه بیتکوین، چنین بلوک‌هایی که به آنها «بلوک‌های یتیم» گفته می‌شود، باید به طور کامل دور ریخته شوند و ماینرهایی که یک بلوک یتیم ایجاد کرده‌اند، پاداش بلوک مربوطه را دریافت نخواهند کرد.

هرچه نرخ یتیمی بیشتر باشد، درآمد استخراج کمتر است و بلوک‌های نامعتبر بیشتری وجود خواهند داشت. به همین دلیل استخرها و ماینرها در حال بررسی راهکارهایی برای کاهش نرخ یتیمی هستند.

(تشریح راهکار فنی استخر پارسه در کلاینت بیتکوین + متن “این بهینه‌سازی به ماینرها اجازه می‌دهد تا بلوک‌های جدید بیتکوین را در دوره‌های کوتاه‌تری شناسایی و مخابره کنند که در نتیجه نرخ یتیمی را کاهش داده و از بازدهی ماینرها محافظت می‌کند”)

بلوک عمو

بلوک‌های یتیم در دیگر شبکه‌ها مثل اتریوم نیز وجود دارند. با این حال، به دلیل کوتاه‌تر شدن زمان حل بلوک در اتریوم، برای جلوگیری از کنترل فرایند ماینینگ توسط استخر در نتیجه‌ی هش‌های بیش از حد، و جلوگیری از اتلاف هش‌ریت، اگر بلوکی در زنجیره اصلی مایل به پذیرش بلوک‌های یتیم باشد، آن بلوک‌های یتیم تبدیل به بلوک عمو می‌شوند و در زنجیره اصلی گنجانده شده است. علاوه بر این، به ماینرهایی که بلوک‌های عموی تولید می‌کنند، جوایزی ارائه می‌شود.

به طور کلی، کارمزد ماینر/کارمزد گس به دلیل بلوک‌های خالی کاهش می‌یابد. علاوه بر این، ماینرها از خسارت مستقیم ناشی از نرخ‌های یتیمی بیش از حد (محاسبات نامعتبر بیش از حد) رنج می‌برند و پاداش‌های متفاوتی را برای گنجاندن بلوک‌های عمو دریافت می‌کنند. به این ترتیب، سرمایه‌گذاران و ماینرها در زمان سرمایه‌گذاری بر روی هش‌ریت‌ها، باید استخرهایی با نرخ یتیمی پایین‌تر برای محافظت از درآمد بهتر در نظر بگیرند.

داستان پشت همه بلوک‌های خالی چیست؟

در روزهای اولیه بازار رمزارز که در آن شبکه‌هایی مانند بیتکوین در مراحل ابتدایی خود باقی مانده بودند، باگ‌ها و آسیب‌پذیری‌های فنی زیادی وجود داشت. در آن زمان، سازندگان خاصی از نقص‌های الگوریتمی‌استفاده کردند و دستگاه‌های بلوک‌ربا (block-snatching) تولید کردند که می‌توانند از طریق تولید سریع بلوک بعدی، بدون ثبت هیچ تراکنش، پاداش بلوک را از شبکه دریافت کنند. این بلوک‌هایی که سریعاً استخراج می‌شدند هیچگونه تراکنشی را دارا نبودند و همان چیزی هستند که ما آن را بلوک‌های خالی می‌نامیم.

همانطور که همه ما می‌دانیم، در استخراج بیت کوین ، که اساساً یک فرایند محاسباتی و بسته‌بندی تراکنش‌ها است، اولین ماینری که مقدار هش مورد نیاز شبکه را به دست می‌آورد، مجاز است که بلوک را بروزرسانی کند. سپس این ماینر باید اطلاعات معامله مخابره شده توسط کاربران را در بلوک بسته‌بندی کند و آن را روی بلاکچین قرار دهد تا به آن منتقل شود. در این فرایند، ماینر می‌تواند از هزینه‌های خدمات قابل توجهی برای بسته‌بندی تراکنش‌ها نیز سود ببرد.

اگر ماینرهای برنده اطلاعات معامله را در بلوک بسته‌بندی نکنند، بلوک به یک بلوک خالی تبدیل می‌شود. هیچ اطلاعات معاملاتی نیز در بلوک‌های خالی بسته‌بندی نمی‌شوند زیرا آنها فقط برای پاداش‌های بلوک مورد استفاده قرار می‌گیرند. بنابراین، پاداش کارمزد ماینر/پاداش کارمزد گس مربوطه در دسترس ماینر نخواهد بود.

اگرچه بلوک‌های خالی حاوی هیچ اطلاعات معاملاتی نیستند، اما شامل تراکنش‌هایی هستند که در آن پاداش‌های بلوک به ماینر توزیع می‌شود که به عنوان تراکنش کوین‌بیس (Coinbase Transaction) شناخته می‌شوند. علاوه بر تراکنش کوین‌بیس، یک بلوک معمولی شامل صدها تراکنش دیگر است که سود رمزارز استخراج شده (مثلاً BTC یا ETH) را در قالب کارمزد تراکنش ایجاد می‌کند. مثلا در خصوص ETH، کارمزد تراکنش یک بلوک در اوج خود به میزان یک سکه ETH بود که تقریباً نصف ارزش پاداش بلوک در زمان اثبات کار اتریوم بود.

 

داستان پشت همه بلوک‌های خالی چیست؟

در شبکه هایی مانند بیتکوین، به غیر از بلوک های معمولی، بلوک های خالی نیز وجود دارند. نرخ بلوک خالی (Empty Rate) شاخصی است که نسبت بلوک‌های خالی به بلوک‌های معمولی را در شبکه بلاکچین نشان می دهد. به عنوان مثال، در اجماع اثبات کار شبکه اتریوم (قبل از ارتقاء مرج)، نرخ بلوک خالی معمولاً حدود 5٪ بود. بیایید نگاهی به آمار اتریوم در تاریخ 9 اکتبر 2021 بیندازیم.

 

با توجه به داده‌های بالا، نرخ خالی اکثر استخرهای استخراج رمزارز ETH کمتر از 5٪ بوده است و تنها استخر NanoPool به همراه یک ماینر که به صورت انفرادی (Solo) فعالیت می‌کرد، از سطح عادی فراتر رفته بودند.

با توجه به اینکه ماینرها می‌توانند با بسته‌بندی یک تراکنش از کارمزد تراکنش سود ببرند و با توجه به اینکه بلوک‌های خالی شبکه‌های بلاکچین را شلوغ‌تر می‌کنند، چرا ماینرها به استخراج بلوک‌های خالی ادامه می‌دهند؟

با پیشرفت روزافزون فناوری‌های زیرساختی شبکه‌های بلاکچین، تفاوت زیادی بین حجم کاری موجود در استخراج یک بلوک خالی و حجم کاری مورد نیاز برای بسته‌بندی تمام اطلاعات معاملاتی در یک بلوک تا زمان رسیدن به حداکثر ظرفیت وجود ندارد. علت واقعی بلوک‌های خالی در پخش و مخابره بلوک‌ها در لایه پروتکل نهفته است.

 

به عنوان مثال، انتقال بلوک‌ها در شبکه بیتکوین زمان‌بر است. به‌طور دقیق‌تر، وقتی بلوک N (یک بلوک جدید) در حال مخابره شدن است، تمام استخرهای ماینینگ در تأیید اعتبار آن شرکت می‌کنند. اگر مشکلی پیدا نشود، یک بلوک جدید دیگر (بلوک N+1) بر اساس بلوک N به شبکه اضافه می‌شود. فرض کنید 6 ثانیه طول می‌کشد تا انتقال یک بلوک 1 مگابایتی تکمیل شود که شامل اعتبارسنجی بلوک و اطلاعات بسته‌بندی آن است. در طول این مدت، قدرت هش عظیم استخر ماینینگ به حالت تعلیق در می آید که با توجه به اینکه هر میکروثانیه در رقابت شدید بین استخرهای ماینینگ بزرگ مدت زمانی مهمی به حساب می‌آید، هدررفت عظیمی‌ است.

به طور معمول، در طول زمان صرف شده برای انتقال بلوک، ماینرها سعی می‌کنند بلوک بعدی را پیدا کنند. به طور ویژه، هنگامی‌ که ماینرها متوجه می‌شوند که یک بلوک جدید در حال مخابره است، ممکن است ساده‌ترین اعتبارسنجی را فقط بدون دریافت اطلاعات کامل بلوک N انجام دهند. انجام این کار به ماینرها اجازه می‌دهد بلافاصله پس از به دست آوردن مقدار هش بلوک N، محاسبات بلوک بعدی را شروع کنند.

به این ترتیب در زمان صرف شده برای اعتبارسنجی بلوک و بسته‌بندی اطلاعات صرفه‌جویی می‌شود. علاوه بر این، برای استخر ماینینگ، احتمال 1 درصدی (زمان انتقال 6 ثانیه‌ای/دوره زمانی ایجاد بلوک 600 ثانیه‌ای) وجود دارد که یک بلوک دیگر (N+1) در حین انتقال بلوک N استخراج شود.

گرچه چنین سناریویی بسیار بعید است، اما اگر اتفاق بیفتد، ماینرها با یک معضل مواجه خواهند شد: در طول انتقال بلوک N، یک ماینر نمی‌داند که چه تراکنش‌هایی توسط همتایانش در حال بسته‌بندی شدن است. در عین حال، اگرچه تراکنش‌های زیادی در انتظار تکمیل فرایند بسته‌بندی توسط او هستند، ماینر نمی‌تواند بررسی کند که کدام یک از تراکنش‌ها از قبل در بلوک N گنجانده شده‌اند. بنابراین، اگر ماینر بخواهد تراکنش‌ها را در بلوک N+1 بسته‌بندی کند، ممکن است با بلوک N در تضاد باشد زیرا احتمال دارد که تراکنش های بلوک N را در بلوک N+1 بسته‌بندی کند. بنابراین، او تنها می‌تواند انتخاب کند که در هنگام استخراج بلوک N+1، هیچ تراکنشی را بسته‌بندی نکند.

از این منظر، تولید تمام بلوک‌های خالی در شبکه‌های بلاکچین نیز می‌تواند نوعی رقابت در بین ماینرها در نظر گرفته شود.

 

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

آخرین مقالات

ویدیوهای مرتبط

محاسبه‌گر سود

بیت کوین

هش‌ریت (TH)

درآمد برای 1 روز با در نظر گرفتن هزینه استخر
BTC = USD
ساعت
روز
هفته
ماه

بزودی …